Tuurlijk, ik denk ook na, heel vaak zelfs. Dan denk ik na over hoe het was. Over bv. afgelopen seizoen, dan bekijk ik alle cijfers over het afgelopen seizoen. Maar al vrij snel daarna ga ik voor denken. Hoe kunnen we het volgend jaar nog beter gaan doen! Tuurlijk, ik denk ook na, heel vaak zelfs. Dan denk ik na over hoe het was. Over bv. afgelopen seizoen, dan bekijk ik alle cijfers over het afgelopen seizoen. Maar al vrij snel daarna ga ik voor denken. Hoe kunnen we het volgend jaar nog beter gaan doen!nadenken

Ik doen dat niet alleen, ik vraag onze droomgasten (van die gasten waarvan we er nog wel 100 meer willen hebben) wat ze hier zo bijzonder vinden, wat we heel goed doen en wat we beter morgen direct moeten veranderen. Met al die antwoorden van die droomgasten ga ik aan de slag. Waar kan ik elders in de wereld mooie voorbeelden vinden? Maar ik vraag hen ook vaak, als ze het me al niet spontaan hebben verteld, waar het tof is. Dan ga ik daar kijken, al is het maar op internet. Gister ging ik weer voordenken, niet met een van onze droomgasten, maar met iemand uit ons netwerk. En hoewel we beide in een andere branche werkzaam zijn, gaan we toch een prachtig project optuigen. We hebben er zin in en we hebben haast. Want natuurlijk willen we het project ook aan laten sluiten op de culturele hoofdstad. Met andere partijen ben ik ook bezig met het optuigen van projecten. Niet een klein projectje voor volgend jaar, maar vooral over een project voor de volgende generatie, zeg maar voor 2030! Dat is voordenken op mijn ergst. Want de geschiedenis laat zien dat we helemaal niet zo goed zijn als mens om onze toekomst goed te kunnen voorspellen. Er zijn teveel varianten mogelijk die een rol zouden kunnen spelen. Wat als hier bv. de gekke koeienziekten voor onze camping zou uitbreken? Daar heb ik geen enkele invloed op, sterker nog, ik zit veel te ver van de bron om die gekke koeieziekte uberhaupt aan te kunnen zien komen. Wie had in 2007 kunnen bedenken dat een grote bank failliet zou kunnen gaan en het begin zou zijn van een grote, wereldwijde crisis? Achteraf ja, dan kunnen we de dingen heel goed duiden allemaal! Toch is het goed om steeds maar weer in de huid te gaan kruipen van de gast anno, pak hem beet, 2020. Hoe is het gedrag van die gast, anders dan die van de huidige gast? Wat zien we dat dan echt al wezenlijk anders is? Waar moeten we rekening mee houden en als het even kan; hoe ziet in dat geval het ideale scenario er dan uit voor onze camping. Steeds maar weer een paar stappen vooruit denken, en af en toe heel veel meer! Heb jij afgelopen week nog met je organisatie voor gedacht? Ik ben heel benieuwd, laat het ons weten? Wees welkom, de polletjes Watersportcamping Heeg.