Designthinking legde Tessa Mulder tijdens de DDW uit als: "van zorgen dat mensen dingen willen, naar dingen maken die mensen echt willen" En direct hoorde we al mensen vanuit het publiek zeggen: Maar mensen weten helemaal niet wat ze willen! Designthinking legde Tessa Mulder tijdens de DDW uit als: "van zorgen dat mensen dingen willen, naar dingen maken die mensen echt willen" En direct hoorde we al mensen vanuit het publiek zeggen: Maar mensen weten helemaal niet wat ze willen!ontwerp

Daar ligt dan ook de uitdaging voor de designer. Hij zal alles op alles moeten zetten om er maar achter te kunnen komen om de echte wensen boven tafel te krijgen. De designer gaat het gedrag observeren, gaat vragen stellen, de behoeften boven water krijgen en gaat de problemen inventariseren. Met die gegevens gaat de designer een droom ontwikkelen om het probleem op te lossen. De droom zal gaan leiden tot een prototype. Dit prototype wordt weer getest op de doelgroep. Hoe gedraagt die zich? Welke vragen stelt hij? Voorziet dit product in de behoeften? Waar functioneert het prototype wel? Waar is verbetering nodig? Welke tips krijgt hij mee? Dan wordt een verbeterde versie van het prototype gemaakt. Je ziet dat door deze manier van ontwikkelen, het zgn. designthinking, de afstand tussen product, producent en afnemer minimaal is geworden. Designers zijn visionairs, zijn dromers maar zeker ook doeners die het probleem vatten. Het is een heel andere wijze dan die we uit de vorige decennia kennen. Daar waar vooral de marketeer de opdracht had om het product maar zo aantrekkelijk mogelijk, via de juiste kanalen en met de juiste middelen, aan de man moest brengen. De designer neemt de antwoorden niet zomaar voor zoete koek, die kijkt ook naar het gedrag en gaat in de ontwikkelfase heel diep in op de vraag. Want wil je vernieuwing, dan zal je heel diep in je vraag moeten gaan! Dat is meer dan een verbeterd recept over een bestaand product "gieten". Nu moet ik je toch bekennen dat ook wij ons af en toe schuldig hebben gemaakt aan dit verkeerde "sausje overgieten". Een voorbeeld daarvan is dat we met trots spraken over onze ANWB erkenning. Want, als er ANWB op staat, dan is het goed, was de gedachte. Wij wilden onze potentiële kamperende gasten gerust stellen. En ook wij hebben met adwords campagnes geprobeerd om op de befaamde nr. 1 ranking bij Google te staan. We hadden beter toen al kunnen kijken en onderzoeken hoe we onze grassprieten zo konden door ontwikkelen, zodat ze voor onze doelgroep de allergroenste groenste, verste en mooiste grassprieten konden aanbieden. Dan waren we nu alweer wat stappen verder geweest en was onze camping nog unieker, in plaats van weer eentje die zich ontwikkeld voor de grijze massa. Maar goed, we weten waar we naartoe willen, naar een droomplekje, om de hoek van de Randstad, waar men goed tot rust kan komen. Waar het goed nutteloos hangen is. En waar je de tijd kan vertragen. Een plek waar je weer vol energie komt. Want uiteindelijk is het dat wat we onze gasten verkopen! Energie en inspiratie, en ook nu tijdens onze winterslaap zijn we daar nog steeds keihard mee bezig! Want zeg nu zelf, leuker werk is er toch niet te bedenken! Dingen verkopen waar gasten echt op zitten te wachten! Kan jij ons misschien nog verder helpen, waar zitten ons type gasten ook nog op te wachten? Wees welkom, we horen graag van je, de polletjes Watersportcamping Heeg.